Wednesday, October 5

‘हामी’बाट जोगिएर हिँड्नु है केटाहरु हो’……

March 2, 2022 1161

रुपनी जीएम : काठमाण्डौ – मेरा शरीरका हरेक अं’ग’हरु शा’री’रिक सम्ब’न्ध राख्नको`लागी परिपक्क छन् । तर मलाई कानूनले नाबालिका करार गर्दै उमेरको हद म्याद लगाएको छ । यो मेरो दोष हो त ? हैन नि । कस्ले सोध्यो र मलाई ? कि तिम्रो उमेर`लाई नाबा`लिका करार गर्छौं है भनेर । मलाई त सोधिएन ।

त्यसैले सहमति मै किन नहोस् कोही पनि परि`पक्क पुरुषसंग यदि मैले शा’री’रि’क स’म्ब’न्ध राख्छु भने मैले कानून त उस्ले मलाई कर णी गर्यो भनेर खुले`आम भन्न पनि पाउँछु नि । यो मलाई कानूनले दिएको पूरा`पूरीको अधिका`र हो । यदि यस्लाई दुरु`पयोग गरेको भन् ठनिन्छ भने १८ वर्षसम्म नाबालिग भन्ने उमेरको हद म्याद|लाई संशोधन गर ।

म जेपनि र जस्तो`पनि आरो`प लागउन पाउँछु । किन`भने मलाई त नेपालको कानूनले नै नाबालिका कारर गर्दै अधिकार दिएको छ नि । मेरो मानसिकता त यस्तै तरिकाले विकसि`त हुँदै गईरहेको छ नि । छ कोही म नाबालिग`लाई काउन्सिल गर्ने ? छैन जब घटना बाहीर आउँछ अनि मलाई झनै अधि`कार पाउनु पर्छ भन्दै प्रोत्सा`हीत गरिन्छ ।

यसो गर्दा कानून`लाई दुरुपयोग गनैको|लागी मेरो मनोबल बढ्नुु स्व्भाविक हो नि । यस अर्थमा त मेरो केही जाँदैन । बरु उल्टै मैले नसोंचेका ती सबै कुराहरु पाउँछु जुन पाउन मलाई कडा मेहे`नत गर्नु पर्ने हुन्थ्यो । आफुले मेहेनत गरेर कमाउने कुरा कसैलाई आरो`प लगाएको खण्ड`मा यदि मलाई कानू`नले सजिलै दिन्छ भने म त सजिलो बाटो हिंड्न रुचाउँछु नि ।

आखिर म नाबालिका न परें । मेरो आवाज र आँ`शु दुबै बिक्ने र बचाऊ हुने रहेछ क्यारे । मलाई थाहा छ निर्दोषलाई दोषि करार गरेर उस्ले तिरेको क्षतिपुर्तिले आफ्नो ढुकुटी भर्दा र म हुँदै नभएको पिडितलाई पनि यो नाबालिका हो यस्ले कुनै`पनि हाल`तमा न्याय पाउनु पर्छ भन्दै मेरा पक्षमा ओकालत गर्ने|हरुको साथ र समर्थन पाउँदा मैले त आफु नाबा`लिका हुनुको फाईदा उठाउँछु नि ।

किनभने प्रहरी प्रशास`नले मेरै कुरा सुन्छ । समाजका अगुवा गन्ने मान्ने सबैले मेरै आँशु पच्छन् । एक हिसाबले त म खुलेआम मेरो शरीर सौदा`बाजीमा मोलमो`लाई गर्न पाउँछु नि ।

सिधा नजरले कानूू`नको बाटोबाट हेर्ने हो भने म नाबालिका एक प्रकारको पिडित नै हो । तर मलाई मेरो नजरले हेरिदिनुस् म त मेरै शरीरलाई खुल्लम्खु|ल्ला बजारमा मोलमोलाई गर्नको|लागी शा’री’रि’क र मा’नि’सक दुबै हिसाबले परिपक्क बन्दैछु । र मलाई बनाउँदै छ मेरो देशको कानूनले । जब पहिलोपटक मेरो र’जस्व’ला भयो त्यतिबेला म मेरी आमा जस्तो डराईन ।

डराउको साटो बरु मलाई त कता`कता काउ|कुति लाग्यो । किनभने म मेरी आमाको समयमा हुर्कि रहेकी छैन् । जब मेरा स्त’नका आकारहरु बिस्तारै बढ्न थाले तब मलाई सकस भएन । सकस हुनुको साटो बरु म त मेरो बढ्दै गएको स्त’नमा फिटिंग हुने ब्रा वा समिज खोज्न बजारतिर दौडिएँ ।

म नाबालिकाले यि मेरा भोगाई`हरु सुनाउँदै गर्दा एउटा अर्को कुरा सुनाउन मन लाग्यो । म यो समयकी नाबालिका हुँ जस्को हातमा स्मार्ट फोन हुनेगर्छ । न कि मेरी आमाको पालामा झैं आगो फुक्ने ढुंग्रो, आगो चलाउने चिम्टा, घाँस का’ट्ने हँसिया अनि घाँस बोक्ने नाम्लो नै छन् ।

न त मेरी आमाले जस्तै पधेंरामा पानी भर्न गाग्रो बोक्दै दौडन्छु म । म दौडन्छु त केवल स्कूल वा प्लस टू मा पढ्नका`लागी किताब बोक्दै । त्यसैले मेरा साथीहरु पनि केही जान्ने र विज्ञान प्रविधिका कुरा बुझ्ने नै हुन्छन् । अनि मपनि ।

म यदि नाबालक हुँ भने त मेरी आमा जस्तै किताबमा लेखिएका अक्ष`रहरु नचिन्ने नभएपनि म त घर`देखि स्कूल र स्कूलदेखि घरमै मात्र सिमित हुुनु पर्ने हो । हैन त ? तर म त नाबालि`का हुँदा`हुँदैपनि नयाँनयाँ प्रविधिलाई चुनौति दिन सक्छु । म मात्रै हैन मसंगसंगै १७, १८ वर्षमा लागिसके हामी सबै नाबालिका घोषित गरिएकाहरुले प्रविधिको सबैकुराहरु`लाई चुनौति दिन सक्छौं ।

नाबालिकाको हकमा मेरो देशको कानून मलाई काँचोनै लाग्छ । किनभने से -क्स गर्दा आ’न’न्दको अनुभूति गर्न सक्छु म । यस्तो कुराको अनुभूति गर्न सक्ने मेरो उमेर`लाई कसरी नाबालिका भन्ने रु कुनैपनि स्थानमा, कुनैपनि परिस्थि`तिमा र कुनैपनि नियतले यदि कुनै पुरुषले म १७, १८ वर्षकी`लाई स्पर्श गर्दा मेरा शरीरका विभिन्न अं’ग’हरु फु’ल्छ भने यो मेरो उमेरलाई के नाबा`लिका भन्न मिल्छ ?

आँखा आँखाको ईशारा गरेर, पहिलो प्रेमको नाम दिएर मन मुटु सपना बिपना दिन रात आफुले माया गरेको मान्छेको सम्झना आई रहन्छ मलाई । के नाबालिकालाई यस्तो सम्झना आउँछ त ? नजर झु`काउँदै, ओठ टो’क्दै, लजाएको ईशाराले कुनैपनि पुरुष`लाई आफुतिर आर्कर्षित गर्न सक्ने र जान्ने उमेर भई`सकेकी छु म के नाबालिकाले यस्तो गर्न सक्छ त ?

केटासंग माया पिरती साँट्नको`लागी अभिभावक, आफन्त वा छिमेकिले देख्छन् कि भन्ने सोंचेर लुकिलुकि भेटेदै आफ्नो भ’र्जि’नि’टी तो’ड्न हिम्मत गर्छु म । के नाबालि`काले यस्तो हिम्मत गर्न सक्छन् त ?

१५, १६ वर्षसम्मम त एसई`ईको परिक्षा नै दिई सकेको हुन्छु । यो हिसाबले त म नाबालिका भनिएकी १७, १८ वर्षसम्म त प्सल टू पास गरि`सक्छु नि हैन र ? जब मलाई त्यो १५, १६ वर्षको उमेरमा एसईईको परिक्षा कसरी दिने ? भन्ने कुराको पुरापुरी ज्ञान हुन्छ भनें १७, १८ वर्षसम्म आउँदा त मलाई परिक्षा कसरी दिने भनेर के अभि`भावकले सिकाई रहनु पर्ने कुरा हो र र ? पक्कै होईन ।

त्यसैले म भन्छु, ममाथि उमेरको जुन हद म्याद लगाएर मलाई जसरी मेरो इच्छाको विपरित गएर नाबा`लिका करा`र गरेका छौ नि कृपया मेरो उमेरको हदम्या`द फुकाई देऊ ।

किनभने मेरो कारणले कोही पनि युवाहरु, क र णी गरेका आरोपमा अप्ठ्यारोमा परुन् यस्तो मेरो चाहाना होईन । तर के गर्नु मेरो देशको कानूनले मेरो आवश्यकता|लाई बुझिंदिं`दैन । मलाई नाबालिकाको उपनामले जो चिनाएको छ ।

म जस्तै सबै उमेर समूहकालाई नाबालिका घोषित गरिदिएको छ मेरो देशको कानूनले । अब यस्मा हामी के नै गर्न सक्छौं र ? केही गर्न सक्दैनौं । कानूनतः हामी नाबा`लिका नै हौं । यस्मा हामी`लाई कुनै प्रकारको दोष दिई राख्नु आवश्यक नै छैन । तर यत्ति भन्छु, हामीबाट जोगि`एर हिंड्नु है केटा हो । हाम्रो नियत बिग्रन र बिगार्न एक सेकेण्ड पनि लाग्दैन । पछि फेरी केही तल`माथि भयो भने हामीलाई दोष दिन पाउँदैनौं नि ।

तिमीहरु`लाई माया गर्न पाउनु हाम्रो अधिकारको कुरा हो । सह`मतिमै तिमीहरुसंग शा’री’रि’क स’म्प’र्क गर्न पाउनु त्योपनि हाम्रो अधिकारको कुरा हो । तर पछि कुरा मिलेन या कसैको दबाब र प्रभावमा परेर तिमीलाई कर णी जस्तो ज’घ’न्य अ’प’रा’धको मुद्या लगाउन पाउनु पनि हाम्रो अधिकारको कुरा हो । – यो व्यङ्ग्यात्मक लेख हामीले ताजा खबर बाट लिएका हौं।

प्रतिकृया दिनुहोस्